jesteśmy sumą przebiegłych prababek
mściwych wujaszków migren naszych matek
rozlanego mleka i zawodzenia nad nim
ojców raptusów co uciekli zanim
wystygło weselne łoże z gośćmi w progu
wszyscy jesteśmy winni coś Bogu
bo mało kto był aniołem dla dzieci
i tych własnych i tych co los podrzucił
geny każdego grzechem są splamione
a serce wyrzutami sparaliżowane
i choć wesoło nie jest i nie będzie
z dołu zagłady Pan nas wydobędzie
zabierze z błota choćby najgłębszego
i włoży w ranę Serca jedynego
które czeka rozumie i kocha
od którego nie usłyszysz nigdy wynocha
Mysłowice, 30 grudnia 2025 r. – 1 stycznia 2026 r.
Katarzyna KUROCZKA
Katarzyna Kuroczka (dawniej Bereta; 1977) − doktor nauk humanistycznych, literaturoznawca, eseistka, publicystka, krytyk literacki, poetka, prozaik, nauczyciel dyplomowany. Stypendystka Ministra Kultury w dziedzinie literatury (2014, 2018). Współpracowała z szeregiem instytucji kulturalnych na Górnym Śląsku, m.in. była kierownikiem działu krytyki literackiej miesięcznika „Śląsk”. Autorka licznych tekstów naukowych, popularnonaukowych, publicystycznych, eseistycznych i literackich oraz wywiadów z ważnymi postaciami kultury i nauki. Jej wiersze były tłumaczone na język rumuński i czeski. Najnowszy e-tomik poezji smuga (2021) dostępny jest na stronie Kuźni Literackiej. Fragmenty dramatu Ja, Gustaw były emitowane na antenie Radia Katowice. Na antenie tej rozgłośni wystąpiła także w kilkunastu programach poświęconych jej twórczości literackiej, badaniom naukowym i projektom edukacyjnym. Słuchowisko radiowe Witraże zostało wystawione w formie teatru impresyjnego przez zespół offowy Teatr Franciszka w Katowicach. Prowadzi blog: www.kuroczka.blogspot.com.
Recogito, rok XXVII, styczeń 2026