9 kwietnia 2026 roku miało miejsce w kościele SS. Salvatore in Onda w Rzymie szczególne wydarzenie poświęcone założycielowi Rodziny Pallotyńskiej. Chodzi o oficjalną prezentację listów pisanych do ks. Wincentego Pallottiego.
Jest to niewątpliwie Opus vitae ks. Jana Kupki, jedynego polskiego pallotyna, który w ten sposób wpisuje się w poczet nielicznych, którzy pracowali nad udostępnieniem „Pallottiego z pierwszej ręki”. Należą do nich nieżyjący już: ks. Karol Orlandi, ks. Jan Hettenkoffer, ks. Franciszek Moccia, ks. Ansgar Faller i ks. Bruno Bayer. Wszyscy oni (dwóch Włochów i trzech Niemców) pracowali zasadniczo nad udostępnieniem pism samego Pallottiego, z wyjątkiem księdza Fallera – „niezmordowanego szperacza”, bez którego długiej i wytrwałej pracy nie byłoby z pewnością „Opus magnum” pod redakcją ks. Jana Kupki.
W rzeczy samej, ks. Ansgar Faller, jako pierwszy dyrektor Instytutu św. Wincentego Pallottiego w Rzymie w latach 1943-1992 zgromadził ogromną ilość dokumentów oraz pozycji książkowych, bez których opracowania pallotyńskie – w tym krytyczne wydanie Listów pisanych do Pallottiego – nie byłoby możliwe.
Co do trzytomowego dzieła Listów pisanych do Pallottiego (OCLAP) pod redakcją księdza Kupki, warto podkreślić, iż zbiór ten zmienia perspektywę. Nie chodzi w nim bowiem o to, co pisał sam Pallotti, ale o to, co inni o nim i do niego pisali. W ten sposób, listy przybliżają nam samego Pallottiego – tak jak postrzegali go jemu współcześni, ale również „świat, który wokół niego oddychał, cierpiał i szukał Boga” (ks. Grzegorz Kurp). I na tym właśnie polega oryginalność i odmienność tego opracowania.
Z tegoż punktu widzenia, jak wyznaje sam redaktor w rozmowie z Anną Ferreira z Instytutu św. Wincentego Pallottiego w Rzymie, dzieło to posiada wielką wartość historyczną, ludzką i duchową. „Listy okazały się czymś znacznie więcej niż tylko dokumentami” – mówi ksiądz Kupka. „Za każdym z nich kryje się konkretna osoba. W ten sposób, objawiają one głęboko ludzkie oblicze świętego założyciela. Wyłania się z nich wizerunek osoby bliskiej, przystępnej i mocno zaangażowanej w konkretne życie ludzi. Listy te pozwalają też zgłębić zaskakującą sieć kontaktów Pallottiego, sięgającą daleko poza Rzym” – precyzuje ks. Jan Kupka.
Po wielu latach żmudnej pracy badawczej i redakcyjnej, naznaczonej również przymusowymi przerwami z racji zdrowotnych, ksiądz Jan doprowadził dzieło do szczęśliwych narodzin. Jest to niewątpliwie jeden z fundamentalnych wkładów w pogłębienie badań nad św. Wincentym Pallottim, oferującym członkom całej Rodziny Pallotyńskiej nowe życiodajne źródło, dzięki któremu można będzie zbliżyć się do ojca założyciela.
Stanisław STAWICKI
Ks. Stanisław Stawicki. Pallotyn. Urodził się w 1956 roku w Kowalu. Przez wiele lat pracował na misjach w Rwandzie, Kamerunie, Kongo i Wybrzeżu Kości Słoniowej. Sześć lat spędził w Rzymie. Równie sześć w Paryżu, gdzie w 2003 roku na Wydziale Teologicznym jezuickiego Centre Sèvres obronił pracę doktorską Współdziałanie. Pasja życia. Życie i sposób życia Wincentego Pallottiego (1795-1850). W sierpniu 2021 powrócił do Paryża, gdzie do września 2024 roku pracował jako proboszcz parafii Świętych Jakuba i Krzysztofa w XIX dzielnicy zwanej „La Villette”. Obecnie pełni funkcję ojca duchownego i wykładowcy w Wyższym Seminarium Duchownym w Ołtarzewie koło Warszawy. Jest autorem trzech pozycji książkowych w języku polskim: Sześć dni. Rekolekcje z Don Vincenzo (Apostolicum, Ząbki 2011), Okruchy pallotyńskie na dzień dobry i dobranoc (Apostolicum, Ząbki 2017) oraz Okruchy pallotyńskie znad Tybru (Apostolicum, Ząbki 2021).
Recogito, rok XXVII, kwiecień 2025