Święto poezji przybiera różne formy – jest spotkaniem i metaforyczną rozmową o świecie, w jakim żyjemy, bywa dialogiem dykcji i spojrzeń, wzajemnym przyjaznym poznawaniem się w warunkach intelektualnych i wyobraźniowych igrzysk.
Więcej W dialogu odmiennych dykcji
Kończy się powoli misja pallotynów w parafii świętych Jakuba i Krzysztofa w Paryżu, a tym samym moje tu „posługiwanie”.
Więcej Vita hominis peregrinatio est
Hasło, które towarzyszy nowożytnym igrzyskom od samego początku ich historii, nie zostało wymyślone przez barona Pierre’a de Coubertin, jak to często błędnie się podaje, ale przez jego przyjaciela, francuskiego dominikanina, jakim był ojciec Henri Didon.
Więcej Panie, ratuj, bo giniemy !
Wybory, które miały doprowadzić do zasadniczego wyjaśnienia drogi jaką ma podążać Francja, spowodowały, iż – delikatnie mówiąc – kraj pogrążył się we mgle.
Więcej Francja we mgle
Liryki Eugeniusza Tomana przejmują prawdą doświadczenia, bo „samotny lot” odbywa każdy z nas i po swojemu musi się z tym zadaniem zmierzyć.
Więcej Samotny lot – poetycki portret Eugeniusza Tomana
Popłyńmy na Delos, poszukać ciszy w zakamarkach ruin,
Artemida w powiewnych szatach stanie przed nami jak żywa.
Wers otwiera się wtedy, gdy balsam wcieram
w dłonie i staram się zatrzymać w sobie
