Witold Urbanowicz

Cywilizacja Wczoraj i dziś

Począć (się) na nowo! Pochwała odpoczynku

Pobyć ze sobą samym. Zajrzeć w głąb siebie. Pochylić się nad sobą w ciszy, bez telefonu i bez żadnych innych bodźców.

Więcej

Świadectwa Znaki czasu

Witek wie, życie go tego nauczyło, iż pocieszanie strapionych nie jest usługą czy religijną propagandą, ale uczynkiem miłosierdzia.

Więcej

Sacrum profanum Teksty

Wielkieś mi uczyniła / pustki…

Więcej

Na marginesie

Świat ekscytuje się śmiercią i pogrzebem angielskiego księcia Filipa.

Więcej

Archiwum Sacrum profanum Zamyślenia

Na próżno usiłowałem dotąd umocnić swoje słabe serce, które pożera się samo w swej jałowości.

Więcej

À Propos Obserwatorium

Ukrzyżuj mnie / tak jak ukrzyżowałeś Siebie / zawieś mnie / między Niebem a Ziemią // abym mógł stać się drogą / dla innych.

Więcej

Sacrum profanum Zamyślenia

Jest taka obowiązkowa szkoła, stąd mało lubiana, do której jednak – wcześniej czy później – trafia każdy z nas. To szkoła cierpienia.

Więcej