Nie ma spełnień doskonałych – z pamięcią o świdwińskim środowisku literackim

Stanisław Misakowski ujmuje doznania w zderzeniu z rzeczywistością i wspólną obecność inaczej, język podpowiada mu gorzki smak w poszukiwaniu konkretnych odniesień: „Wsłuchuję się w głos mojego pióra. / Przypomina skrzyp jarzma. / Rozszczepiam samogłoski, tkwię w gęstwinie opadających słów. / Lęk wstępuje we mnie powolnym przekrzywieniem warg” (Głos mojego pióra).

Więcej Nie ma spełnień doskonałych – z pamięcią o świdwińskim środowisku literackim

Teresa Tomsia – jubileuszowy wieczór autorski: powidoki przemijania, ślady, portrety, odsłony pamięci

Na szczęście pandemia nie zmniejszyła zainteresowania literaturą, żywo oddziałuje refleksja o świecie przekazywana w opowieściach i metaforze przez pisarzy i poetów, którzy zwykle mają coś oryginalnego do powiedzenia, do odkrycia w sobie, a i my możemy się w ich wizerunku przejrzeć, zastanowić, w jakim znaleźliśmy się miejscu i czasie, jak powinniśmy się zachować w nowych okolicznościach. Ukazuje się wiele ciekawych książek, docierają z wydawnictw i od autorów.

Więcej Teresa Tomsia – jubileuszowy wieczór autorski: powidoki przemijania, ślady, portrety, odsłony pamięci

Nieuchwytne lśnienia uczuć

Skąd czerpać siłę, by znieść niepowodzenia i upadki? Poezja daje nadzieję trwania w tęsknocie, w ocalaniu, w przybliżaniu się do świata wymarzonego, choć jedynie wyobrażonego, bo przecież metaforyczne „zaklinanie losu” niewiele daje, a rozstania bolą coraz mocniej, gdy pamięć nie pozwala obrazom z przeszłości, aby zniknęły, zatarły się, unieważniły.

Więcej Nieuchwytne lśnienia uczuć