Nie ma spełnień doskonałych – z pamięcią o świdwińskim środowisku literackim

Stanisław Misakowski ujmuje doznania w zderzeniu z rzeczywistością i wspólną obecność inaczej, język podpowiada mu gorzki smak w poszukiwaniu konkretnych odniesień: „Wsłuchuję się w głos mojego pióra. / Przypomina skrzyp jarzma. / Rozszczepiam samogłoski, tkwię w gęstwinie opadających słów. / Lęk wstępuje we mnie powolnym przekrzywieniem warg” (Głos mojego pióra).

Więcej Nie ma spełnień doskonałych – z pamięcią o świdwińskim środowisku literackim

Pallotyński elementarz synodalności (4). Synodalność czyli troska o jakość relacji

Wielorakość i rozmaitość były, są i być powinny „fabrycznym znakiem” Kościoła. Nie urągajmy więc im! Popracujmy raczej nad jakością naszej apostolskiej wielorakości i rozmaitości, czyniąc je faktycznie firmową marką (trade mark) Kościoła.

Więcej Pallotyński elementarz synodalności (4). Synodalność czyli troska o jakość relacji